Łuszczyca twarzy jest to jedna z odmian chorobowych łuszczycy, uznawana dotąd za rzadką. W świetle najnowszych badań okazuje się, że stwierdza się ją u wielu pacjentów z łuszczycą (⅔ przypadków). Jest to choroba autoimmunologiczna, w dużej mierze spowodowana czynnikami genetycznymi. Inne przyczyny choroby to: skaleczenia, poparzenia, stosowanie używek, stres, nadwaga czy leki (w tym niesteroidowe substancje przeciwzapalne stosowane w leczeniu bólu i gorączki). Zazwyczaj łuszczyca twarzy objawia się powstawaniem zmian w centralnej części twarzy (okolice brwi, oczu). Czerwone łuski występujące w pobliżu oczu mogą wpływać na wypadanie rzęs i  znaczne zniekształcenie powiek. Podrażniają również gałkę oczną, są przyczyną stanu zapalnego. W konsekwencji pacjent wymaga terapii okulistycznej.  Choroba choć uciążliwa, nie jest zaraźliwa, ale może być przyczyną zaburzeń psychologicznych.

Łuszczyca twarzy – przebieg  i specyfika

Łuszczyca twarzy jest konsekwencją wadliwego funkcjonowania organizmu, który zaczyna niszczyć własne komórki i tkanki. Zaburzenie to jest dokuczliwe i z zasady nieuleczalne, ale możliwe do złagodzenia. Jednak w przypadku tak ważnej części ciała zmiany łuszczycowe mogą utrudniać funkcjonowanie w życiu i pracy, wywołując uczucie wstydu i przyczyniając się do nerwicy oraz izolacji od ludzi (dlatego nierzadko niezbędna okazuje się pomoc psychologa). Odpowiednia prewencja może wydłużać czas między kolejnymi nawrotami łuszczycy twarzy i znacznie wpłynąć na ogólny stan fizyczny oraz psychiczny pacjenta.  Leczenie jednak wymaga specjalnego postępowania – innego niż przy pozostałych odmianach łuszczycy.
Skóra twarzy, a w szczególności powiek, jest niezwykle wrażliwa, dlatego konieczne jest uważane postępowanie oraz stały kontakt nie tylko z dermatologiem, ale też z okulistą. Niewłaściwe czy prowadzone na własną rękę działania terapeutyczne mogą wywołać powikłania, a nawet uszkodzenie narządów wzroku.

Łuszczyca twarzy – leczenie

Łuszczycę twarzy leczy się, stosując zewnętrzne preparaty o działaniu nawilżającym i przeciwzapalnym. W przypadku łuszczycy jamy ustnej i błon śluzowych nosa zaleca się płukanie z użyciem soli fizjologicznej. W terapii wykorzystuje się także maści witaminowe. Alternatywnie stosuje się też takrolimus i pimekrolimus, preparaty wcześniej stosowane w leczeniu atopowego zapalenia skóry, jednak i w przypadku łuszczycy twarzy dające doskonałe efekty. Oprócz zwrócenia bacznej uwagi na profilaktykę i higienę głowy zaleca się oczywiście kontrolę zachowań (unikanie podrażniania swędzących partii przez drapanie i nieodpowiednie mycie). Opalanie, choć może być rodzajem terapii, też należy stosować z umiarem, a część dermatologów zdecydowanie odradza chorym korzystanie z solarium.

Polecane zabiegi leczenia łuszczycy twarzy:

Konsultacja dermatologiczna