Przymusowe wyrywanie włosów, inaczej nazywane trichotillomanią, to zaburzenie psychiczne, polegające na wyrywaniu włosów z głowy i innych części ciała. Zwykle czynność ta służy rozładowaniu napięcia. Przymusowe wyrywanie włosów może odbywać się celowo lub odruchowo. Zaburzenie to występuje niekiedy z trichofagią, która polega na zjadaniu włosów przez pacjenta, co może być groźne dla jego zdrowia.

Przymusowe wyrywanie włosów – przyczyny

Trichotillomania to zaburzenie występujące na tle nerwowym. Przymusowe wyrywanie włosów służy pacjentowi rozładowaniu emocji, a przede wszystkim stresu. Formalnie należy ono do zaburzeń kontroli impulsów, a więc popędów i nawyków. Trudno określić konkretną przyczynę wystąpienia akurat przymusowego wyrywania włosów u danego pacjenta. Psychiatrzy zwykle skłaniają się ku teorii traumatycznych zdarzeń w przeszłości, nieuświadomionych konfliktów czy innego rodzaju silnych emocji, zwłaszcza stresu, szukających ujścia.

Przymusowe wyrywanie włosów – objawy

Samo przymusowe wyrywanie włosów może występować w dwóch odmianach:

Intencjonalnej – kiedy pacjent umyślnie wyrywa włosy, np. dla złagodzenia stresu.
Nieświadomej – czyli automatycznej, polegającej na wyrywaniu włosów podczas wykonywania innej czynności, np. oglądania telewizji.
Oba te rodzaje mogą występować u pacjenta jednocześnie, np. zależnie od nastroju.

Przymusowe wyrywanie włosów – leczenie

W przypadku trichotillomanii leczenie obejmuje przede wszystkim terapię psychologiczną. Niekiedy stosuje się też wsparcie farmakologiczne. Przymusowe wyrywanie włosów często występuje wspólnie z innymi zaburzeniami, jak depresja czy OCD (zaburzenia obsesyjno-kompulsywne). Leczenie schorzenia jest niezwykle ważne zwłaszcza, gdy pacjent cierpi również na trichofagię. Zjadane włosy mogą zalegać w żołądku, a w skrajnych przypadkach wymagać usunięcia operacyjnego.