Plastyka nosa, czyli rinoplastyka, to grupa zabiegów chirurgicznych, mających na celu zmianę kształtu tej części twarzy w zależności od potrzeb pacjenta (zmniejszenie, zwężenie, skrócenie, korekta przegrody, modelowanie chrząstek skrzydłowych i czubka nosa). Terapia może obejmować cały nos lub jego część. Zabiegowi może poddać się każda osoba, której nos osiągnął już swoją ostateczną wielkość. Zwykle za okres odpowiedni do przeprowadzenia zabiegów uważa się ukończony 15 rok życia. Operacje przeprowadza się zwykle w znieczuleniu ogólnym, a w zależności od rodzaju problemu, stosuje się uzupełnienia pochodzące z ciała pacjenta.

Plastyka nosa – przygotowanie do zabiegu

Operacje korekty nosa przeprowadzane są w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym, a kwalifikowane są do nich osoby spełniające odpowiednie kryteria pod względem zdrowotnym. Decyzję o dopuszczeniu do zabiegu podejmuje lekarz specjalista, podczas jednej z pierwszych wizyt.   Pacjenci zakwalifikowani do zabiegu mają obowiązek przed zabiegiem odstawić leki zaburzające krzepnięcie krwi (dwa tygodnie wcześniej). Na dwa tygodnie przed operacją i sześć tygodni po niej należy zrezygnować z palenia tytoniu i spożywania alkoholu. Na dwa tygodnie przed zabiegiem zaleca się zrezygnować z ekspozycji skóry na promieniowanie UV. Przed zabiegiem należy też zazwyczaj wykonać niezbędne badania, do których należą m.in.: morfologia i płytki krwi, jonogram, glukoza, układ krzepnięcia, HBS-antygen i HCV-przeciwciała.

Plastyka nosa – przeciwwskazania

Rinoplastyka nie powinna być przeprowadzana u nastolatków, u których rozwój wciąż trwa. Zabiegu nie poleca się osobom z tendencjami do tworzenia się blizn i chorobami zakrzepowo-zatorowymi. W przypadku zdiagnozowania u pacjent wady przegrody, zabieg powinien być wykonany jak najszybciej po stwierdzeniu problemu, ponieważ z czasem przynosi on coraz mniej satysfakcjonujące dla zdrowia rezultaty. Wśród ewentualnych powikłań pozabiegowych wyróżnia się: krwotoki, zaburzenia zmysłu powonienia, ból.

Plastyka nosa – zalecenia pozabiegowe

Po zabiegu pacjent podlega hospitalizacji zwykle jedną dobę. Na operowane miejsca są zakładane specjalne opatrunki, które pacjent nosi od jednego do dwóch tygodni po operacji. Dodatkowo, w dziurkach nosowych umieszczane są tampony zabezpieczające przed krwawieniem. Po okresie rekonwalescencji (dwa-trzy tygodnie) pacjent może wrócić do pracy. Przez kolejne trzy miesiące należy prowadzić mniej intensywny tryb życia i unikać opalania. Efekty korekty nosa są trwałe.